Renkler tutuşmuş, lekesiz bir yaz akşamı
Işıklar gerisinde duruyor ağaçlar dalgın
Bir gün batımını yaşıyorum, gölgeler ılık sıcak.

Bu akşam en güzel renklerle dokunmuş İstanbul
Bu akşam beş duyum sarhoş.
Uyuyan sular üzerinde, zaman duruyor sanki
Yosunlu kayalarda parıldayan su zerreleri
Ve dişiliği güneşin.

Bu akşam inanamıyorum gözlerime
Bu akşam beş duyum sarhoş
Bu akşam, gam yemem mil çekseler gözüme
Gün batımını seyrettim adalardan.

Seni Yaşamak, 1963



ANNE
Uçup giden yılların ardında,
Seni düşünüyorum anne.
Gözlerimin önündedir, bakışının izleri,
Tatlı gülümseyişin..
Anılarımda, geride kalan
O çocukluk yılları,
Cızırtılı bir gramofon,
Mangala cezve süren, gergef işleyen eller,
Temizlik, çamaşır günleri
Ve paylaştığımız saatler...

Düşünüyorum o karartma yıllarını,
Barut kokuları içinde, yangınlaşan ülkeler
İkinci Dünya Savaşının, korkunç yankıları,
Değişen umutlar, kaygılar
Ve onların bellekte bıraktığı tortu...

Biliyorum, zaman geçip gidiyor.
Zamanı durduramam.
Geçecek gene de sensiz, günler aylar,
Anıların ötesinde, sessiz mezarlar var...

Anne anne diyorum, küçük bir çocuk gibi.
Yorgun adımlarla koşuyorum bir başıma.
İstediğim, istediklerin benim için, sağlık, barış, mutluluk...

Son hatıra resmine bakıyorum.
Bağrım yanık...
Uçup giden yılların ardında
Seni düşünüyorum anne...

Yaşamın Ayak İzleri/1978

SEVGİDE BİRLEŞMEK
Ne güzel, bayrak açmak
Mutlu yarınlara.
Sevgi tohumları ekmek,
Sevmek, sevilmek,
Yepyeni bir dünya kurmak.
Açmak, gönlümüzü
İyiye güzele,
Açılmak geniş ufuklara...

Yaşamak, dolu dizgin.
Yol vermek
İçimizdeki ışıklara.
Sevmek ölesiye,
Bir noktaya gelmek,
Bir noktada
Sevgide birleşmek...

El ele, gönül gönüle,
Çağlamak, coşmak,
Çağı yakalamak.
Bilimle gelmek bir yerlere.
Yenilemek kendimizi
Sürekli arayışlarla,
Duygularla yarışarak...

Görmek
Bir avuç gökyüzünde
Uçan ak güvercinleri,
Barışa alkış tutmak...

Güç vermek, akıp giden yıllara,
Körelen yorgun yüreklere,
Kucak açmak
Özlenen pembe şafaklara...

El sıkışmak,
Son vermek dargınlıklara,
Bitmeyen kavgalara...

Suskun artık
Ölüm kusan silahlar.
Gelmesin, ipler kopma noktasına.
Dinsin, çekilen onca çile
Sıcak, soğuk savaşlar...

Sönsün, o büyüyen yangınlar,
Var iken sevmek ölesiye,
Ne güzel
Bir noktaya gelmek,
Bir noktada
Sevgide birleşmek...

Yaşamın Ayak İzleri, 1998

Kardeşim sokağında bir masa vardır, dar ve uzun
Etrafında elleriyle balık yiyen ırgatlar
Açlığın verdiği haz ve ter kokusu.

Şarap İskelesini, yalar kirli bulanık sular
Yanıbaşında Giresunlu Hasan
Elinde maşası ile ızgara balık satar.

Pek ömür bir yerdir bu Kardeşim Sokağı,
Şarap iskelesinden kişiler gelir geçer
Duyulur vapur düdükleri, martıların haykırışı.

Bilmem can dayanır mı, bu güzel balık kokusuna?
Bir cızırtı ile tüter balıklar duman duman,
Hepimiz insanız ortak yanlarımız var
Bir başkadır ülkelere ayrılmışlığımız.

Tadına doyum olmaz Kardeşim Sokağının
Siz, onu görmeden bilemezsiniz
Bir başka şevk, bir başka zevk var orada
İnsanlar kardeşlerim, Kardeşim Sokağında...

Seni Yaşamak, 1963

YAŞAMIN ARDINDA
Özlemle sevgiyle baktım doğaya, bir yaşam boyu.
Saygı ile eğildim, evrensel yasalara,
Tatlı dil, güler yüzle
Ulaştım gerçek güzelliklere.
Anladım, sevgi, mutluluk
İçimizde, can evimizde...

Gördüm, zamanla değişen
Toplum yargılarını,
Yaşamı süsleyen,
Acı, tatlı olayları...

Zamanı biriktirdim
Harcamak için, cömertçe
Sanat ürünlerine,
Dağ dağ büyüyen
Tinsel değerlere...

Bir kaçış yolu buldum
Çekilen acılardan.
Günün yirmi dört saatinde,
Duydum, aklımın sesini.
Bulmaya çalıştım gerçekleri,
Yıkılmadı dünyam...

Sözcüklerle, renklerle oynadım, bir ömür boyu.
Gönül gözü ile baktım, dört bir yanıma,
Böylece geçti
Gün gün ay ay, mevsim mevsim...
Yaşarken öldüm, ölürken yaşadım.
Anılar kaldı, eski fotoğraflarda.
Gizli aşklar yaşadım.
Dinlerin ötesinde
İnandım doğanın kudretine,
Sevginin sonsuzluğuna...

Sevgide buldum, yaşayış nedenini.
Sayılı günlerimde koştum yarınlara,
Bulmak için çağın ötesindeki, düz çizgiyi...

Özlemle, sevgi ile baktım doğaya
Bir yaşam boyu,
Hep ölçülü, hep uyumlu...

İsterim hiç bitmesin
Yolun sonuna dek bu özlemim.
Silinsin kötü izler,
Sevgi ile donansın, tüm gerçekler...

Bilmem, kaybolan mezarlardan
Yarınlara ne kalır bizden,
Yakıştırılmış isimlerle
Anılsak da birkaç kez
Ve bunlardan biri ben
Habib Gerez...

Yaşamın Ayak İzleri/1998